محفل ادبی گلستان|عاشقانه ترین شعرها

تبلیغات تبلیغات

نوشته های تازه

بخش ها
  • آمار
  • امروز:
  • دیروز :
  • این ماه :
  • ماه قبل:
  • کل مطالب :
  • آپ:
  • افتتاح: 1390
  • کل بازدید :
حمایت از ما
حافظ
می خواه و گل افشان کن از دهر چه می‌جویی
این گفت سحرگه گل بلبل تو چه می‌گویی
مسند به گلستان بر تا شاهد و ساقی را
لب گیری و رخ بوسی می نوشی و گل بویی

شمشاد خرامان کن و آهنگ گلستان کن
تا سرو بیاموزد از قد تو دلجویی
تا غنچه خندانت دولت به که خواهد داد
ای شاخ گل رعنا از بهر که می‌رویی

امروز که بازارت پرجوش خریدار است
دریاب و بنه گنجی از مایه نیکویی
چون شمع نکورویی در رهگذر باد است
طرف هنری بربند از شمع نکورویی

آن طره که هر جعدش صد نافه چین ارزد
خوش بودی اگر بودی بوییش ز خوش خویی
هر مرغ به دستانی در گلشن شاه آمد
بلبل به نواسازی حافظ به غزل گویی
...

بازگشت به لیست غزلیات حافظ بخش 10
شعر قبلی


دسته: اشعار+کامل+شاعران
برچسب ها: غزلیات حافظ,
  • ارسال شده توسط: مدیریت
  • ارسال شده در تاریخ: جمعه 1 آذر 1392
حافظ
ای دل گر از آن چاه زنخدان به درآیی
هر جا که روی زود پشیمان به درآیی
هش دار که گر وسوسه عقل کنی گوش
آدم صفت از روضه رضوان به درآیی

شاید که به آبی فلکت دست نگیرد
گر تشنه لب از چشمه حیوان به درآیی
جان می‌دهم از حسرت دیدار تو چون صبح
باشد که چو خورشید درخشان به درآیی

چندان چو صبا بر تو گمارم دم همت
کز غنچه چو گل خرم و خندان به درآیی
در تیره شب هجر تو جانم به لب آمد
وقت است که همچون مه تابان به درآیی

بر رهگذرت بسته‌ام از دیده دو صد جوی
تا بو که تو چون سرو خرامان به درآیی
حافظ مکن اندیشه که آن یوسف مه رو
بازآید و از کلبه احزان به درآیی
...

بازگشت به لیست غزلیات حافظ بخش 10
شعر قبلی                                                                                                                 شعر بعدی


دسته: اشعار+کامل+شاعران
برچسب ها: غزلیات حافظ,
  • ارسال شده توسط: مدیریت
  • ارسال شده در تاریخ: جمعه 1 آذر 1392
حافظ
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی
دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند
دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

دیشب گله زلفش با باد همی‌کردم
گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی
صد باد صبا این جا با سلسله می‌رقصند
این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد
کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی
یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم
رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی

ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست
شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی
ای درد توام درمان در بستر ناکامی
و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم
لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی
فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست
کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی

زین دایره مینا خونین جگرم می ده
تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی
حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد
شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی
...

بازگشت به لیست غزلیات حافظ بخش 10
شعر قبلی                                                                                                                 شعر بعدی


دسته: اشعار+کامل+شاعران
برچسب ها: غزلیات حافظ,
  • ارسال شده توسط: مدیریت
  • ارسال شده در تاریخ: جمعه 1 آذر 1392
حافظ
سلامی چو بوی خوش آشنایی
بدان مردم دیده روشنایی
درودی چو نور دل پارسایان
بدان شمع خلوتگه پارسایی

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای
دلم خون شد از غصه ساقی کجایی
ز کوی مغان رخ مگردان که آن جا
فروشند مفتاح مشکل گشایی

عروس جهان گر چه در حد حسن است
ز حد می‌برد شیوه بی‌وفایی
دل خسته من گرش همتی هست
نخواهد ز سنگین دلان مومیایی

می صوفی افکن کجا می‌فروشند
که در تابم از دست زهد ریایی
رفیقان چنان عهد صحبت شکستند
که گویی نبوده‌ست خود آشنایی

مرا گر تو بگذاری ای نفس طامع
بسی پادشایی کنم در گدایی
بیاموزمت کیمیای سعادت
ز همصحبت بد جدایی جدایی

مکن حافظ از جور دوران شکایت
چه دانی تو ای بنده کار خدایی
...

بازگشت به لیست غزلیات حافظ بخش 10
شعر قبلی                                                                                                                 شعر بعدی


دسته: اشعار+کامل+شاعران
برچسب ها: غزلیات حافظ,
  • ارسال شده توسط: مدیریت
  • ارسال شده در تاریخ: جمعه 1 آذر 1392
حافظ
به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی
خیال سبزخطی نقش بسته‌ام جایی
امید هست که منشور عشقبازی من
از آن کمانچه ابرو رسد به طغرایی

سرم ز دست بشد چشم از انتظار بسوخت
در آرزوی سر و چشم مجلس آرایی
مکدر است دل آتش به خرقه خواهم زد
بیا ببین که که را می‌کند تماشایی

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید
که می‌رویم به داغ بلندبالایی
زمام دل به کسی داده‌ام من درویش
که نیستش به کس از تاج و تخت پروایی

در آن مقام که خوبان ز غمزه تیغ زنند
عجب مدار سری اوفتاده در پایی
مرا که از رخ او ماه در شبستان است
کجا بود به فروغ ستاره پروایی

فراق و وصل چه باشد رضای دوست طلب
که حیف باشد از او غیر او تمنایی
درر ز شوق برآرند ماهیان به نثار
اگر سفینه حافظ رسد به دریایی
...

بازگشت به لیست غزلیات حافظ بخش 10
شعر قبلی                                                                                                                 شعر بعدی


دسته: اشعار+کامل+شاعران
برچسب ها: غزلیات حافظ,
  • ارسال شده توسط: مدیریت
  • ارسال شده در تاریخ: جمعه 1 آذر 1392
تعداد کل صفحات : 99 1234567...
تبلیغات
تبلیغات

ابر برچسب ها

شعرهای معاصر   هاوانا بیروت آبادان   عاشقانه های زیبا   متن های فوق العاده زیبای ادبی   عارفان بزرگ   بهترین شعرهای عاشقانه   شعر   شعر خوب   قاچاق عطر تو   شعر زیبا   متن ترانه های خوانندگان   اشعار عاشقانه   متن ترانه های قدیمی   عشق   شعر فوق العاده زیبا   اشعار فروغ فرخزاد   متن ترانه های داریوش   زیباترین شعرهای عاشقانه   کتاب هوای تازه   متن های عاشقانه   زندگی   شعر عاشقانه زیبا   اشعار شاهنامه   متن های عارفانه   اشعار سهراب سپهری   داستان های کوتاه   متن ترانه های زیبا   فرامرز فرحمهر   مراقبه و مدیتیشن   غزل   متن ترانه های فارسی   جملات فلسفی و عرفانی   شعرهای سپید   کتاب مدایح بی صله   احمد شاملو   عارفانه های زیبا   عارفانه ترین جملات   تنهایی   googoosh   روانشناسی رنگ ها   جملات زیبا   غزلیات حافظ   علی نیاکوئی لنگرودی   غزل معاصر   دلنوشته های زیبا   روانشناسی   طالع بینی   شعرهای ادبی و عاشقانه   عاشقانه ترین شعرها   اشعار جدید