تبلیغات
محفل ادبی گلستان|ادبیات و روانشناسی - ما در همه چیز و همه‌ی موقعیت‌ها آدم‌ها و رابطه‌ها در جستجوی مدامِ

محفل ادبی گلستان|ادبیات و روانشناسی

ادبیات روانشناسی

نوشته های تازه

تنهایی دره یا قله ، فرامرز فرحمهر

من تنهاتر از آن بودم که تنهایی را حس کنم، تنهایی مانند شبحی همراهم بود، گاهی با شیطنت های کودکانه به شانه ام می زد و پشت درخت های انار پنهان می شد! و گاهی کفش هایم را هم پنهان می کرد تا از خانه بیرون نروم و کنارش

تنهایی ، فرامرز فرحمهر

بمانم ، من تنهاتر از آن بودم که تنهایی را درک کنم! به مرغ هایم غذا می دادم، با سگ هایم حرف می زدم و گربه هایم را به آغوش می کشیدم، با توپ پلاستیکی دولایه ام، به دیوار شوت می زدم و با چرخم، تمام سر پایینی های محل را، طی می کردم و می خوردم زمین، پوست پاهایم می رفت تنهایی بغلم

ادامه ...
گفتگو با آدمی درونی ، پونه مقیمی

اگر میتوانستم تو را از غمها دور نگه میداشتم و کاری میکردم که هیچگاه اشک از چشمانت سرازیر نشود مگر برای خنده های بدون وقفه، اگر میتوانستم تو را از سختی ها دور نگه میداشتم و دنیا را همیشه به کامت میگرداندم ، اگر میتوانستم کاری میکردم

اگر میتوانستم ، پونه مقیمی

که هیچگاه ناامید نشوی، اگر میتوانیتم خیلی کارها برایت میکردم، اما نمیتوانم. من نمیتوانم دنیا و قوانین دنیا را تغییر دهم، نمیتوانم کاری کنم که پیر نشوی، که طرد نشوی، که اشتباه نکنی که آسیب نبینی! من هیچگاه نمیتوانم، شبیه یک احمق با تو برخورد کنم و به تو بگویم همه چیز درست میشود من نمیتوانم

ادامه ...
جنگ یا پذیرش، خودتان انتخاب کنید

ما به دنیا نیامده ایم که با آدم ها در رابطه هایمان بجنگیم، ما به دنیا آمده ایم که آدم ها را با تمام نقض هایشان بپذیریم! دنیا محل جنگ نیست، محل پذیرش است! پذیرش تفاوت ها و نقص ها! و گاهی این پذیرش انقدر سخت میشود که بسیاری از آدم

جنگ یا پذیرش

ها ترجیح میدهند بجنگند، تا مجبور به تحمل پذیرش نشوند. به هر حال در بسیاری از ما خشمگین بودن راحت ترین راه حل است، چون در خشم خیلی لازم نیست چیزی را بپذیریم و در حمله کردن خیلی لازم نیست منطقی به نظر برسیم ، تکرار میکنم، چون در خشم خیلی لازم نیست چیزی را بپذیریم

ادامه ...
 ما در همه چیز و همه‌ی موقعیت‌ها ما در همه چیز و همه‌ی موقعیت‌ها
آدم‌ها و رابطه‌ها در جستجوی مدامِ “برآورده شدن” هستیم!
ما همیشه چیزی میخواهیم و انتظاری داریم
همین خواستن، ما را از “بودن” و “درک کردن” دور میکند.

ما اجازه نمیدهیم آدمها “اتفاق” باشند
و موقعیت‌ها، فقط “رخ” دهند.
ما اجازه نمیدهیم زندگی از ما عبور کند
و ما را مملو از اتفاق کند بدون اینکه چیزی بخواهیم
و خواسته‌ای داشته باشیم!
این خواستن ها ما را دور میکنند، ناامید و خسته مان میکنند.

ما در جستجوی مدامِ نیازهای ارضا نشده مان
در آدمها و در رابطه هایمان هستیم
و هیچ حواسمان نیست که کسی به ما دینی ندارد!
همه ی آدمها بودنشان، آمدنشان، ماندنشان یا نماندنشان “لطف” است!
هر اتفاقی در زندگی ما می افتد لطف است!
هر رابطه ای فارغ از اینکه چطور ادامه می‌یابد و یا تمام میشود لطف است.

به نظرم هر اتفاق لطف ست چون فرصتی را ایجاد میکند که
در مورد خودمان بیشتر بدانیم و ببینیم!
هیچکس قرار نیست نیازهای ارضا نشده‌ی ما را سامان ببخشد!
هیچکس قرار نیست همیشه و همه جا ما را درک کند
و آنطور که ما راحت‌تریم دوستمان داشته باشد و مهر بورزد.

آدمها هیچ دینی به ما ندارند.
اگر بدانیم که ما همیشه در جستجوی مدامِ گمشده‌ای هستیم
اگر به این حقیقت آگاه باشیم، آنگاه کمتر خشمگین میشویم
و کمتر انتظار داریم.

آدمها قرار نیست همیشه حواسشان به ما باشد و همیشه کنارمان بمانند.
وقتی در جستجو بودن را کم کنیم همه چیز اتفاق می افتد
و ما با جریانِ اتفاقات جلو میرویم.

اجازه دهید اتفاق ها رخ دهند
حتی بدون معنای خاصی!
گاهی برای ما رابطه ها فقط اتفاقاتی هستند که
ما را به خودمان و درونمان نزدیک‌تر می کنند
و هیچ معنای دیگری ندارند!

نه تمام شدنشان سرخوردگی و اشتباه است و نه ادامه‌اشان
به معنای درست بودن و موفقیت است!
بسیاری از موقعیت ها هستند که فقط رخ داده اند که رخ داده باشند
و ما باید در میانه ی آن ها بایستیم و حس کنیم!
حس کنیم آشفتگی را، نگرانی را، آرامش را و “هیچ چیز” را!

گاهی “هیچ چیز” بودنِ یک اتفاق ما را به خودمان می آورد.
هیچ اتفاق خاصی نیست اما این اتفاق رخ داده است و اتفاقات رخ میدهند
و ما پریشان میشویم که چرا معنایی نمی‌یابیم؟
چرا متوجه شروع و پایانش نمیشویم؟ چرا نمیتوانیم “بفهمیم”؟
حس کردن و بودن در رابطه‌ها و موقعیت‌ها
در بسیاری از اوقات نیاز به فهمیدن ندارد، بلکه باید دید و شاهد بود!

در زندگی رابطه های فاقد معنا و اتفاقاتِ فاقد معنا هم وجود دارند.
آدمها و اتفاقات ” لطف” هستند حتی آنهایی که هیچ چیز بوده‌‌اند.
دل بسپارید به هیچ چیز و نفهمیدنِ اتفاقات و آدمها!

متن : پونه مقیمی

دسته: داستان+و+متن
برچسب ها: روانشناسی, پونه مقیمی, زندگی, متن های خودکاوی, متن پر معنی جدید, متن های پر محتوا, متن زیبا برای زندگی,
  • ارسال شده توسط: مدیریت
  • ارسال شده در تاریخ: جمعه 26 آبان 1396
قوانین ازسال نظر
در زمینه‌ی انتشار نظرات ، رعایت چند مورد ضروری است:
1 - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
2 - مدیریت مجاز است نظرات تبلیغاتی را بدون ذکر دلیل حذف نماید .
3 - نظرات حاوی درخواست تبادل لینک و بنر و سوالات شخصی پاسخ داده نمی شود .
4 - نظرات حاوی مطالب کذب ، توهین یا بی‌ احترامی منتشر نمی شود .
5 - نظرات پس از تأیید مدیر کل منتشر می‌شود.
6 - مسئولیت آثار منتشر شده با مولفان می باشد اگر با پستی مخالف بودید با ما بحث نکنید.

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
مطالب پونه مقیمی
پونه مقیمی

ابر برچسب ها