محفل ادبی گلستان|ادبیات و روانشناسی

ادبیات روانشناسی آذرباکس آذرباکس

نوشته های تازه

تنهایی دره یا قله ، فرامرز فرحمهر

من تنهاتر از آن بودم که تنهایی را حس کنم، تنهایی مانند شبحی همراهم بود، گاهی با شیطنت های کودکانه به شانه ام می زد و پشت درخت های انار پنهان می شد! و گاهی کفش هایم را هم پنهان می کرد تا از خانه بیرون نروم و کنارش

تنهایی ، فرامرز فرحمهر

بمانم ، من تنهاتر از آن بودم که تنهایی را درک کنم! به مرغ هایم غذا می دادم، با سگ هایم حرف می زدم و گربه هایم را به آغوش می کشیدم، با توپ پلاستیکی دولایه ام، به دیوار شوت می زدم و با چرخم، تمام سر پایینی های محل را، طی می کردم و می خوردم زمین، پوست پاهایم می رفت تنهایی بغلم

ادامه ...
گفتگو با آدمی درونی ، پونه مقیمی

اگر میتوانستم تو را از غمها دور نگه میداشتم و کاری میکردم که هیچگاه اشک از چشمانت سرازیر نشود مگر برای خنده های بدون وقفه، اگر میتوانستم تو را از سختی ها دور نگه میداشتم و دنیا را همیشه به کامت میگرداندم ، اگر میتوانستم کاری میکردم

اگر میتوانستم ، پونه مقیمی

که هیچگاه ناامید نشوی، اگر میتوانیتم خیلی کارها برایت میکردم، اما نمیتوانم. من نمیتوانم دنیا و قوانین دنیا را تغییر دهم، نمیتوانم کاری کنم که پیر نشوی، که طرد نشوی، که اشتباه نکنی که آسیب نبینی! من هیچگاه نمیتوانم، شبیه یک احمق با تو برخورد کنم و به تو بگویم همه چیز درست میشود من نمیتوانم

ادامه ...
جنگ یا پذیرش، خودتان انتخاب کنید

ما به دنیا نیامده ایم که با آدم ها در رابطه هایمان بجنگیم، ما به دنیا آمده ایم که آدم ها را با تمام نقض هایشان بپذیریم! دنیا محل جنگ نیست، محل پذیرش است! پذیرش تفاوت ها و نقص ها! و گاهی این پذیرش انقدر سخت میشود که بسیاری از آدم

جنگ یا پذیرش

ها ترجیح میدهند بجنگند، تا مجبور به تحمل پذیرش نشوند. به هر حال در بسیاری از ما خشمگین بودن راحت ترین راه حل است، چون در خشم خیلی لازم نیست چیزی را بپذیریم و در حمله کردن خیلی لازم نیست منطقی به نظر برسیم ، تکرار میکنم، چون در خشم خیلی لازم نیست چیزی را بپذیریم

ادامه ...
 به بعضی آدمها زود میرسیم به بعضی آدمها زود میرسیم
و از بی تجربگی از دستشان میدهیم
به بعضی ها دیر میرسیم و از دستشان میدهیم
به بعضی ها هرگز نمیرسیم
و با نداشتنشان باید کنار بیاییم

همه ی ما آنقدر از دست دادنها
و نداشتن ها را تجربه خواهیم کرد
تا روزی ایمان بیاوریم به زمان!

به اینکه زمان درست از راه میرسد
و آنقدر ما را در تجربه های متفاوتی قرار میدهید
تا متوجه شویم، زندگی
ترکیبی بی نظیر از نداشته ها و داشته هاست.

ایمان که بیاوریم، پذیرش شروع میشود.
پذیرشِ زندگی با تمام ناتمام ها.
و بعد از این پذیرش قادر خواهیم بود، “ارامش” را حس کنیم.

تجربه های ما سرعت ما را تنظیم میکنند.
اینکه به بعضی ها دیر میرسیم
و گاهی انقدر زود که از دستشان میدهیم.
این تجربه ها به ما کمک میکنند که
سرعتمان با اکنون تنظیم شود.

زمانی که در “اکنون” قرار میگیریم متوجه میشویم
چقدر نیاز داشته ایم که “تجربه کنیم”!
و این تجربه های ما هستند که به ما کمک میکنند
در رابطه های بهتر و پایدارتری در اکنونمان قرار بگیریم.

زندگی ترکیبی بی نظیر از نداشته ها
و داشته هاست و این یعنی “اکنون” !

متن : پونه مقیمی

دسته: داستان+و+متن
برچسب ها: روانشناسی, پونه مقیمی, روانشناسی رابطه ها, متن های خودکاوی, متن های پر محتوای, متن پر معنی جدید, خودشناسی,
  • ارسال شده توسط: مدیریت
  • ارسال شده در تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1396
قوانین ازسال نظر
در زمینه‌ی انتشار نظرات ، رعایت چند مورد ضروری است:
1 - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
2 - مدیریت مجاز است نظرات تبلیغاتی را بدون ذکر دلیل حذف نماید .
3 - نظرات حاوی درخواست تبادل لینک و بنر و سوالات شخصی پاسخ داده نمی شود .
4 - نظرات حاوی مطالب کذب ، توهین یا بی‌ احترامی منتشر نمی شود .
5 - نظرات پس از تأیید مدیر کل منتشر می‌شود.
6 - مسئولیت آثار منتشر شده با مولفان می باشد اگر با پستی مخالف بودید با ما بحث نکنید.

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
مطالب پونه مقیمی
پونه مقیمی

ابر برچسب ها